Ik stop mijn zelfvertrouwen in de grond. Voed haar met al mijn liefde die ik in me had toen ik haar zag. Geef het al mijn tranen vergoten om oud verdriet. Doseer wat moed en kracht gewonnen uit bergen en dalen. Blaas de wolken voor haar weg zodat de zon haar kan verwarmen. Wortel voor wortel grijpt ze zich vast in de aarde. Als haar kopje zich boven de grond laat zien groei ik van trots en dankbaarheid. (Gedicht: www.puuranders.nl)
|