Oorlogskinderen Paula (80) en Frans (82) groeiden op in een tijd waarin aandacht voor jezelf een ver begrip was. Je moest anderen liefhebben. Wat je zelf nodig had: die vraag werd niet gesteld. “Dankzij PRH hebben wij geleerd dat iedere mens recht heeft op leven. We hebben onze eigenwaarde ontdekt. We hebben grenzen getrokken in wat we voor anderen doen.” Die nieuwe houding versterkte hun huwelijk en herstelde de relatie met hun jongste zoon.

“Ik ben ruim tien jaar geleden naar PRH gestapt omdat ik me belast voelde. Ik zorgde voor iedereen. Ik liep daar zo onder gebukt dat ik eigenlijk niemand meer was. Ik voelde mij afhankelijk van Frans, hij moest mij in alles steunen. Na de eerste cursus die ik bij PRH volgde ('Wie ben ik') heb ik mijn zware rugzak voor het eerst naast mij gezet. Het heeft nog jaren geduurd voor ik begreep wat aan de basis lag van mijn vermoeidheid en angsten”, vertelt Paula.

PRH werkt al jaren in de gevangenis van Leuven Centraal. Sinds een aantal jaren komen daar andere gevangenissen bij en zijn we nu ook actief in Beveren, Gent en Leuven Hulp. Dendermonde is ook vragende partij.

In het gevangeniswezen komt meer en meer aandacht voor de herstelvisie: gedetineerden voorbereiden op hun terugkeer in de samenleving. Dat vraagt heel wat. Ze hebben niet alleen een woonst, een job en sociale omkadering nodig. Daarnaast is het belangrijk de kans op recidive te beperken. Bovendien is het nieuw om zorg te dragen dat gevangenen niet teveel detentieschade oplopen.

Hierin speelt PRH een belangrijke rol: door onze vorming krijgen gedetineerden inzicht in hun persoonlijkheid en hun functioneren. Ze ontdekken dat ook in hen een positieve kern zit, en dat potentieel van het wezen leren kennen is enorm motiverend om ook hun gedrag bij te stellen. Bovendien groeit in onze cursussen een grote groeisolidariteit onder elkaar. Dat is uniek binnen de gevangeniscontext.