Deel dit e-zine­ op facebook
Weet je hoe vaak een kindje struikelt terwijl het leert lopen? Meer dan 2000 keer naar het schijnt. Maar dat kan onze kleine spruitjes weinig deren, ze krabbelen snel terug recht en lopen met weifelende pasjes verder.
En wij? Kunnen wij aanvaarden dat we ons evenwicht soms verliezen, dat onze groei af en toe een onvermijdelijke terugval kent? Wat kan ons helpen om telkens opnieuw recht te krabbelen en verder te gaan?
 
Het is goed mogelijk dat onze psychische groei op een bepaald ogenblik werd afgebroken. Bijvoorbeeld omdat onze levendigheid en spontaneïteit niet erkend of au sérieux werden genomen. Of omdat de levensgrond van onze kindertijd niet zo bevorderlijk was voor onze groei, ofwel omdat sommige ervaringen een kwetsuur of trauma hebben nagelaten. Dan blijven we schrik hebben om opnieuw pijn te voelen of om weer eens te mislukken. Ik wil helemaal geen oordeel uitspreken over mensen die vastgelopen zijn of niet meer geloven in verdere groei. Uit ervaring weet ik hoezeer hindernissen onze groei kunnen afremmen en ons ter plaatse doen trappelen
 
Maar ik wil het vandaag hebben over iets wat dieper gaat dan wat ons afremt.
 
Beeld je even een frisse waterbron in die opwelt in een vallei. Plots doet zich een grondverschuiving voor. De bron raakt bedolven onder een hoop aarde en stenen. Wanneer het rumoer van het vallende puin verdwenen is, blijft alleen stilte over. Geen bron meer, geen zacht gemurmel. Het leven lijkt gestopt.
Een hele poos later zie je dan toch de aarde vochtig worden, een nauwelijks zichtbare plek die steeds groter wordt. Een druppel parelt in de zon, en een volgende, tot een minuscule waterstraal begint door te sijpelen. Ze wordt groter en spoelt wat aarde mee, ze baant zich een weg tussen de keien. Geleidelijk aan maakt het water de weg vrij, de bron welt opnieuw  op en hervindt dezelfde kracht als van voor de grondverzakking.

Zo gaat het ook met onze veerkracht. Het leven in ons kan afgebroken zijn, afgeblokt. Het kan erop lijken dat het definitief vernietigd is. Maar van zodra we er aandacht aan geven en zorgen voor een voldoende levengevende omgeving, kan het terug opwellen.
Om deze evolutie te versnellen, is het goed oog te hebben voor alle uitingen van dit leven, deze veerkracht in ons. Het leven dat zich hoe dan ook in ons een weg baant.
 
Vaak hebben we meer aandacht voor wat slecht gaat: we piekeren, op het depressieve af. In ons hoofd herkauwen we steeds weer dezelfde beledigingen en kwetsuren. Maar dat levert ons niets op. Non-stop gepieker helpt ons niet vooruit.
Ons richten op de levenskracht in ons betekent niet dat we moeilijkheden verdringen of onszelf voor de gek houden. De levenskracht die ons als kind na elke valpartij deed recht krabbelen en verder lopen, zit daar nog steeds. Ze stuwt ons om rechtop te komen en door te gaan. Bij PRH noemen we dit « de groeidynamiek van het wezen », een kracht die ons stuwt om vooruit te gaan en die ons telkens weer rechtop doet veren.
 
Deze veerkracht kan zich fors manifesteren, of we kunnen ze aanvoelen als een fijne waterstraal. Om het even. Als we er bewust oog voor hebben, kan ze uitgroeien tot een beek, een waterval, een rivier of een stroom van levend water.
Laten we zorg dragen voor deze positieve kracht in ons. Ernaar luisteren. De stroming leren volgen. We zullen verrast zijn door het resultaat.
 
Régis Halgand, PRH-vormingswerker


★ ☆ ☆
Sta even stil bij enkele moeilijke momenten uit je leven: ervaringen van struikelen waarna je toch weer ‘rechtop’ stond.  Wat heeft jou daarbij geholpen? 

★ ★ ☆
Sta opnieuw stil bij een moeilijke periode in je leven die je ‘heelhuids’ bent doorgekomen.  Zou je van veerkracht in jezelf kunnen spreken? Wat doet je dit zeggen?

★ ★ ★
Neem de tijd om stil te staan bij jouw innerlijke veerkracht die je steeds weer tegenkomt in je leven. Met welke woorden zou je haar omschrijven?

Ging jij aan de slag met deze vraagjes?  We horen graag wat dit werk jou oplevert. Bezorg ons jouw getuigenis via ezine@prh.be
PRH werkt van 1 tot 10 oktober mee aan
 PRH-vorming tijdens deze 10-daagse:

HULP VRAGEN DOE JE NIET. OF TOCH?


Antwerpen - 1 oktober →
Gent - 1 oktober →

ALS IK NEEN ZEG, VOEL IK ME SCHULDIG


Sint-Niklaas - 3 oktober →

WIE BEN IK?


Hasselt - 6 oktober →

MIJ GOED VOELEN IN MIJN JOB, HET KAN!


Brugge - 10 oktober →

ASSERTIVITEIT ANDERS 


Antwerpen - 4 oktober →

LIEVER POSITIEVER 


Aalter - 6 oktober →

ZEG WAT JE VOELT ... VOEL WAT JE ZEGT 


Antwerpen - 10 oktober →

DE WARMSTE WEEK

Ook dit jaar steunen we IAAR (verbonden met PRH Vlaanderen) weer via allerlei acties tijdens de warmste week. IAAR (Internationale Associatie André Rochais) werft fondsen voor de PRH-vorming in landen en bij groepen die het financieel moeilijk hebben, zoals in Haïti, Congo, Zimbabwe, Tanzania, … .

Omdat we geloven in persoonlijke ontwikkeling als motor voor vooruitgang.  
Omdat we denken dat zelfontplooiing een recht is.  


Zin om met ons mee te doen?  
  • zet je mee in voor onze overkoepelende actie en verkoop onze wezenlijk lekkere pralines.  Meer info op www.iaar.eu
  • registreer je eigen actie en schenk je opbrengst aan IAAR via dewarmsteweek.stubru.be
Vorig jaar verzamelden we €3250.  Op naar €5000 in 2017!

THE BIG C

The Big C(hallenge) is een project waarin jongvolwassenen (18-35 jaar) die kanker hebben of hebben gehad, worden ondersteund in hun weg richting werk.  PRH mocht op 6 september een workshop verzorgen voor deze sterke jonge mensen rond het thema ‘zelfzorg’.  Meer over The Big C op www.thebigc.be/challenge

PRH - Persoonlijkheid en Relaties © 2017

Otto Veniusstraat 15
2000 Antwerpen
T +32 3 226 53 25
info@prh.be