U bent hier

 

 

A
Annick
Op een zondagse namiddag bak ik in coronatijd af en toe eens wafeltjes. Het is dan gezellig in huis. Ik heb tijdens het bakken een gezellige babbel met André. Het ruikt ook heerlijk naar vers gebakken wafels. Zo is een namiddag weer gevuld met lekkers en gezelligheid én ik zet een doos wafels af bij de kinderen aan de deur.

C
Cathérine
Voor mij is de natuur, op wandelafstand, die altijd zichzelf blijft, onder welke omstandigheden dan ook, een houvast, een bron van verwondering, een heerlijk kleuren- en geurenpalet, een spannend verhaal, ook met soms een bijzondere verrassing. En dit allemaal gratis en voor niets ... Het betekent ook: al die glimlachende fietsers ontmoeten, genietend van de wind en de frisse gezonde buitenlucht en kindjes tegenkomen die geen mondmasker hoeven te dragen.

Getuigenis corona veerkracht

K
Katrien
Ik probeer zoveel mogelijk dingen te doen waar ik deugd aan beleef. Dit is véél in de natuur zijn, wandelen en fietsen, ook in de tuin bezig zijn. Maar ook creatief zijn. Nu kan het moeilijk met klei, maar daarom naai en brei ik nu. Ik bel ook regelmatig iemand op. Vooral mensen die alleen wonen. Ik spreek met hen af voor een wandeling. Doordat mijn agenda zo leeg is, leef ik dichter bij mezelf. Het enige wat echt moeilijk is, is het gemis aan contact met mijn kleinkinderen. Voor de rest heb ik echt niet te klagen. Ik ben niet overdreven angstig om besmet te geraken, ik ben voorzichtig en gebruik mijn gezond verstand, ik probeer genoeg te slapen en gezond te eten, zodat mijn immuunsysteem goed zijn werk kan doen.

G
Grietje
Elke dag beluister ik met aandacht mooie muziek die me een 'levendig' gevoel geeft. Dan doe ik een dansje in de keuken. In de natuur doe ik dat dansje ook wel eens, maar dan op mijn eigen innerlijke muziek of in stilte. Binnen of buiten, muziek en dans stimuleren een positieve geest en vitaliseren mijn lijf. Zo blijf ik in beweging. Zo kan ik verder.

Getuigenis Corona veerkracht

G
Gert
Ik sta elke morgen om 7 uur op. Ik doe vertaalwerk voor enkele sociale organisaties en help mee in een woonzorgcentrum. Ik bel elke dag minstens één vriend of vriendin. Ik probeer ook een beetje vriend te zijn van mezelf door aan mijn MPV-balans te werken :).

Getuigenis corona veerkracht

L
Lutgarde
Ik merk dat sociaal contact heel belangrijk is voor mij en dus kies ik om een wandeling te maken met een zus, een vriendin of met de kinderen op het terras een gezellige of ernstige babbel te doen. De mooie kleuren en het licht in deze tijd van het jaar brengen me dichter bij mezelf. Ik geniet van de natuur. Merk het leven in de natuur meer op. Een goed boek lezen. Ik bak terug ons dagelijks brood. Een beetje breien. Via whatsapp contact houden met broers en zussen en kinderen. Cursus online volgen. Ik schrijf mijn gewaarwording uit en kom zo dichter bij het leven in mezelf.

Getuigenis Corona veerkracht

I
Inge
Ik hou me vooral bezig met zelfzorg en zaken die ik graag doe : creatief zijn met eten, lezen, spiritualiteit en mediteren, in de natuur ‘zijn’, studeren... Eerlijk gezegd heb ik tot nog toe weinig problemen met op mezelf aangewezen te zijn als alleenstaande. Wat niet wil zeggen dat ik het sociale contact, de knuffels en aanrakingen mis, maar ik probeer er het beste van te maken in de wetenschap dat ook dit weer voorbijgaat. It’s all about mindset!

Getuigenis Corona veerkracht

M
Myriam
Wat mij doet ontstressen is dagelijks naar buiten trekken en wandelen. Op twee minuten van mijn deur in de polder uitwaaien. Laarzen en sokken uit en met blote voeten in de klei, wel uitkijken voor de hondenpoep. En met mijn mobieltje foto's maken en alle lichtinstellingen leren kennen. We zagen dat het zaterdag droog en zonnig weer werd en boekten twee nachten in een B&B nabij het Pieterspad. Na het ontbijt een hele dag gewandeld. Setje mee om soep en koffie te maken, midden in het bos. Heerlijk rijpe, 'stinkende' camembert met druiven als lunch. s' Avonds in de B&B zelf geplukt eekhoorntjesbrood stoven met een uitje. Gewoon 'wild doen' dus. Een mens heeft niet veel nodig.

S
Sabine
Als woonbegeleider van maatschappelijk kwetsbare mensen, kan ik mijn cliënten blijven begeleiden in Corona. Hetzij wel meer buiten dan op huisbezoek.  Hierdoor kom ik met een pak energie én relativeringsvermogen terug thuis in mijn gezin, bestaande uit mijn partner, 3 opgroeiende jongvolwassenen en onze hond. Er wordt veel meer met elkaar gepraat en gedeeld. We kunnen knuffelen met elkaar,  hebben een dak boven ons hoofd en vers eten op tafel.  En wekelijks ga ik eten bij mijn vriendin (en petekind) van wie ik het knuffelcontact ben. Na het eten doen we spelletjes, spelen we darts, ... en genieten we van de nodige margarita's ;)  

V
Veerle
Huisgemaakte Chai latte. Eén van mijn favoriete drankjes. Pure verwennerij voor mezelf. Tijdens het maken verspreidt het in huis heerlijke geuren. Het roept warmte en gezelligheid bij me op.

Getuigenis Corona veerkracht

A
Ano
Om niet vast te geraken in verzet en onmacht over al wat plots niet meer kon, ben ik elke dag online Qigong en Tai Chi beginnen volgen. Daarnaast tekende, plakte en schilderde ik elke dag iets in mijn creatief dagboek. Inmiddels zijn enkele contacten met trouwe vrienden teruggekomen en heb ik eigenlijk al tijd tekort om alles te kunnen doen (tweemaal daags dertig minuten mediteren zorgt voor een rustige start en zachte landing van de dag).

Getuigenis Corona veerkracht

C
Christel
Wat me helpt, is me verbinden met kleur en vorm. Een ochtendwandeling met mijn aandacht bij de bodem die ik voel onder mijn voeten. Me zo gronden met mijn openheid en warme, vrouwelijke liefde. Ik voel me me nog meer openen voor het onooglijke... Een universele liefde die verder reikt dan mezelf. Coronatijd is voor mij nog meer thuiskomen en aanwezig komen bij mijn vertrouwde, veilige warmte en me bewuster worden van het leven dat NU is.

Getuigenis Corona veerkracht

K
Karen
Mijn zoontje van 21 maanden zien stralen en genieten, doet telkens weer vreugde in mij sprankelen. Zijn zorgeloosheid, zijn verwondering voor kleine dingen, zijn blijdschap, zijn plezier bij het buiten spelen … helpen mij om ook in moeilijke tijden het positieve te blijven zien en ervaren. Hij herinnert me eraan dat er meer is dan enkel deze coronacrisis. Lachen en genieten mag nog steeds en kan zo veel deugd doen!

Getuigenis Corona veerkracht

H
Helma
Vanwege een knieblessure is voldoende beweging voor mij essentieel, maar door geannuleerde sportactiviteiten in combinatie met meer computerwerk en volle werkdagen, een uitdaging. Om mezelf te stimuleren verzon ik een uitdaging voor mezelf: de 'stappentellersponsormarathon' t.b.v. IAAR: Op de dagen dat ik mijn vooraf gestelde limiet niet haal, doneer ik naar rato van het gemiste aantal stappen aan IAAR. Zo kan ik elke dag met een goed humeur afsluiten: ofwel heb ik mezelf voldoende beweging gegeven, ofwel ik heb ik de PRH-vormingswerkers in ontwikkelingslanden gesteund die momenteel door corona in acute financiële nood zitten. Doe je mee?

Getuigenis Corona veerkracht

E
E.Va
Eindelijk tijd om ongehinderd te voelen wat doorvoeld moet worden om zo te kunnen groeien als mens. Zacht voor het Hart.

Getuigenis Corona veerkracht

H
Hanne
It takes a village to raise a child - Ellis werd in volle coronacrisis geboren, en zeven maanden later is er jammer genoeg nog niet zoveel veranderd. Zij vindt dat allemaal dik in orde, zo dicht bij mama, papa en haar broer. Maar mama? Die mist haar village, haar familie, haar vriendinnen. Gelukkig gaat mijn village vlot mee online; instagram, whatsapp,... Wat ben ik blij met deze technologie! En al zit ik soms uren te staren naar mijn scherm, weet dat daar dus een heel dorp in huist hé. Een warm, gezellig online dorp dat mijn dochter amper in levenden lijve heeft gezien, maar wel weet dat ze de mooiste blauwe ogen heeft en kuiltjes in haar wangen als ze lacht. Dat ze al mooi recht kan zitten en met de nodige decibels kan brabbelen. En zo, via dat kleine scherm, krijg ik het gevoel dit niet alleen te doen.

S
Sophie
Ik maak heel graag confituur. Zelfs als ik moe ben en tot niets meer in staat, kan ik toch nog mijn koperen confituurketel van de haak halen en in gang schieten. Een buur zat na deze warme zomer met een overweldigende oogst aan zoete blauwe druiven, van onze oogsttuin bracht ik armenvol rabarber mee. Moeder natuur is gul en ik experimenteer er op los. Tijdens mijn dagelijkse wandelingen kijk ik mijn ogen uit. Welke bessen zijn dat? Is dat eetbaar? Wat zou dat kleine kruidje zijn? Brandnetel, rozenbottels, sleedoorn, Oost-Indische kers, ... je kan het zo gek niet bedenken of er valt iets mee te bereiden. Ook koken geeft mij een instant geluksgevoel. De magie van een mayonaise die pakt, de beloning van een heerlijke zelfgemaakte bresiliennetaart, ... En als ik dan een (alleenstaande) buur of vriend kan verrassen met zo'n traktatie, ben ik helemaal gelukkig!

Getuigenis Corona veerkracht

L
Lieve
Tijdens de eerste lockdown schreef ik ‘dit is een lente als geen ander’. In deze etappe van de pandemie zeg ik ’dit is een herfst als geen ander’. Het is opnieuw het contact met de natuur, de verwondering voor de herfstpracht, die me doet voelen dat ik leef en dat ik deel uit maak van iets veel groter. Dit bewust zijn verbindt me met mezelf, met mijn dierbaren en met hen die de dagelijkse zorg voor de pandemie dragen. Dat sterkt mij om mijn deel te doen in het goed omgaan met de beperkingen die er zijn.

Getuigenis Corona veerkracht

R
Raya
In plaats van mijn vrienden in levende lijve te ontmoeten voeren we lange, diepzinnige telefoongesprekken, net zoals toen we tieners waren. Mijn vrienden verruimen mijn perspectief zodat ik niet vast kom te zitten in mijn eigen kleine wereld. Schrijven, naaien, muziek maken, tekenen, knutselen, zotte filmpjes voor facebook... als ik me op een creatief project kan storten voel ik me levend. Een wandeling met een vriend(in), een uitstapje met de katten of kamperen in de natuur. Elke keer weer ervaar ik dat ik licht en lucht nodig heb. De natuur is helend. En wat ook helpt is af en toe onnozel doen, ons verkleden en dan buiten gaan wandelen, blijven spelen, blijven lachen, ruimte geven aan ons innerlijk kind.

Getuigenis Corona veerkracht

M
Miek
In de eerste golf genoot ik met volle teugen van de lente. We waren gezegend met heerlijk weer en tijdens mijn dagelijkse wandelingen zag ik de natuur dag na dag openbloeien. Nog nooit had ik de lente van zo dichtbij meegemaakt. En ik genoot er ook van om al dit moois 'vast te leggen' in foto's. Nu, tijdens de tweede golf, is het ook weer de natuur die me -letterlijk en figuurlijk-zuurstof geeft. De herfst met al zijn prachtige tinten, geuren en kleuren. En ook nu weer geniet ik ervan om er mooie foto's van te maken.

Getuigenis Corona veerkracht

K
Kathleen
Er zijn beperkingen, maar er zijn dingen die wel nog mogen! Ik kies daaruit drie dingen die me leven geven/goed voor me zijn en die ik elke dag probeer te doen. Ik ga wandelen, ik schrijf/analyseer 'iets' en ik neem contact op met iemand(vrijwel telkens iemand anders). Deze drie keuzes neem ik ernstig en ik neem de deugd van deze 'voeding' in mijn bewustzijn op. Ik kan zeggen dat ik op die manier meestal 'in vreugde' kan zijn. Er is nog iets wat me helpt. Als ik telefonisch contact heb met iemand, gun ik het mezelf en de ander om elk vijf minuten te 'zagen'/mopperen over wat lastig is. (Dat kan deugd doen). Daarna kiezen we om dit te stoppen en ons te richten naar wat leuk was/is. Dit zorgt voor een positieve sfeer waar optimisme niet ondergesneeuwd raakt. 'k Wens elkeen verbinding met zijn/haar optimisme en vertrouwen.

Getuigenis Corona veerkracht

C
Cathy
Ik voel nog steeds het effect van de bezwaring die is weggenomen. De hinder die maanden voortdurend in mij aanwezig was, is nu weg. Ik kan sinds gisteren nog steeds vrijer ademen. En ik weet weer wie ik ben. En ik ben blij dat ik dat terug weet, dat ik mezelf niet langer moet teleurstellen. Ik was de weg kwijt naar mijn goedheid, mijn aspiratie om iets te betekenen voor de allerzwaksten. Ik stelde mezelf de laatste tijd in vraag: waar is die goedheid, dat bijdragen aan, het er willen zijn voor anderen? Ik was het kwijt in het coronatumult. Ik was mezelf verloren en hierdoor ook mijn kompas, mijn zingeving, mijn goesting ook. Het was allemaal zo zinloos geworden en zo banaal. Ik stelde mezelf in vraag. Tot gisteren. Een wonderlijke samenloop van gelukkige toevallen: ontmoeting met collega’s, mijn openheid voor contacten en geraakt kunnen worden, de getuigenis van K, de non-verbale reactie van T, het spreken van K over de maaltijdbedeling voor daklozen en de organisatie die nog op zoek is naar vrijwilligers. Ik heb hier eerst een JA op gevoeld om vanuit het team aan dergelijke werking mee te werken, bij wijze van zinvolle teambuilding. Nadien kwam innerlijk een mogelijke JA vanuit mezelf op deze vraag. Ik kan hier vanuit mijn hart JA op zeggen en ik voel dat er iets van deze JA me terug in mezelf heeft gezet. Ik heb als het ware terug mezelf ingenomen, ben als persoon krachtig terug in mijn lichaam neergezet met mijn voeten stevig op de grond. Ik zie het beeld voor mij: ik die terug neerdaal in mijn lichaam. Stevig staand. Een krachtig gebeuren dat ik niet kan ontkennen of wegmoffelen. Het is gebeurd. Ik zie het voor me en de gevolgen laten zich fysiek voelen in een vrijere adem, een opluchting, een vrijere doorstroom van energie, een opgeruimd gevoel. Dankbaar voor PRH, dankbaar voor de vorming die ik kon volgen en mensen die op sleutelmomenten levenwekkend zijn. Dankbaar voor het leven.

Getuigenis Corona veerkracht

E
Edo
Mijn partner, ons huis en onze relatief groene omgeving maken van deze verplichte thuiswerktijd een aangename opdracht. Ik voel me verbonden met de samenleving en werk dan ook graag constructief mee binnen de noodzakelijke beperkingen. Ik mis de nabijheid van familie, collega’s en dansers (waarvan ik slechts enkelen een paar maal heb ontmoet in levende lijve sinds maart), maar geduldig wacht ik tot wanneer weer meer mogelijk is. Deze periode is heel ongewoon, en het boeit me mateloos hoe we elk verschillend omgaan met de beperkingen, raadgevingen en verplichtingen. Ik vertrouw op de veerkracht van mens en samenleving, ook al is het een zware beproeving voor velen onder ons.
A
Anoniem
Ik doe niet veel speciaals. Ik heb een toffe man, ik mag nog gaan werken op de werkplek en ik heb daar nog altijd veel mondmaskercontacten. We zien en horen de kinderen en kleinkinderen erg weinig, maar we doen het ermee. We zeuren niet, we leven gewoon verder. We leven met de beperkingen en hebben het goed met ons tweetjes. Doordat we maar één knuffelcontact mogen hebben, hebben we dat niet: we hebben te veel kinderen en kleinkinderen en moeten dus niet kiezen met wie we meer contact hebben. Met iedereen even weinig. Omdat we voordien ook al weinig contact hadden met vrienden, is dat nog altijd zo. We kunnen allebei leven op onszelf, behoorlijk onafhankelijk van anderen. Ik heb een hekel aan computervergaderingen en online cursussen, maar ik heb geen keuze en maak er het beste van.
C
Chantal
Mijn dada om evenwicht en balans te houden, is bewust en voelend bewegen. Elke ochtend en avond geniet ik van een kwartiertje rekken en strekken. Een keer per week doe ik dat buiten in de natuur met twee vriendinnen. Heerlijk voor body, mind en spirit. Het is mijn gebed van dankbaarheid om te leven.
M
Mie
Ik geef mijn man en onze viervoeter Zikki elke morgen een lieve glimlach en een warme goedemorgen. De leefruimte krijgt geur en kleur met verse bloemen. En elke avond worden hier tien kaarsjes liefdevol aangestoken waarbij al die in ons hart zitten de wens krijgen om safe en tevreden te mogen blijven. Geloof, hoop en liefde, stille kracht, veerkracht.
L
Lutgart
Ik werk met mensen met een ‘verhoogd risico’. Tot nu toe is iedereen nog oké. Zelf kan ik niet meer doen dan de overbekende veiligheidsmaatregelen naleven . Die realiteit aanvaarden geeft me een zekere rust om mijn werk met zin en creativiteit te blijven doen. In mijn vrije tijd zijn er gelukkig vrienden met wie ik kan Zoomen, skypen of ouderwets lang telefoneren. Ik voel me dankbaar dat dit kan. Verder sta ik, net als voor de coronatijd, open voor de kleine verrassingen die het leven dagelijks biedt. Ik denk o.a. aan het vrolijke babbelen van een kleuter die passeert, een prachtige zonsondergang terwijl ik van mijn werk naar huis fiets, een efficiënt en warm antwoord krijgen van een ambtenaar in een kille omgeving, een citaat in de krant dat me treft, tijdens een boswandeling een vreemde paddenstoel opmerken,...